MATA-IN-BLOG

Ο άνθρωπός μου...

2010-02-24T20:08:00.004+02:00

Εντάξει,
Δεν είμαι τρελή που πράττω έτσι.

Αυτό που εσύ μού αρνήθηκες ως παράλογο,
μόλις μου το προσέφερε μια φίλη, απλόχερα, χαμογελώντας.
Και το αστείο είναι πως δε χρειάστηκε καν να της το ζητήσω.

Εντάξει,
Σήμερα τα μάτια μου κάηκαν.

Too much to handle

2010-02-23T23:58:00.004+02:00

Μου πέσαν πολλά μαζί, γι' αυτό.
Κι εκεί που ξάπλωσα να κοιμηθώ, όλο αυτό βγήκε ξέφρενα από μέσα μου.
Κι ύστερα δεν μπορούσα να το μαζέψω.
Λένε, τα δάκρυα είναι το μπάνιο της ψυχής.
Αύριο να δω πώς θα δουλέψω με τέτοια μάτια.
Και με τέτοια ψυχή.

(Κάποτε, πίστευα πως θα βρισκόσουν εδώ να με κρατάς...)

The house in the photo was ours

2010-02-22T20:00:00.012+02:00

Καμιά φορά, τα πράγματα είναι τόσο πολύπλοκα που καταντούν σχεδόν ακατόρθωτα. Θα μου πεις "μόνο η υγεία είναι τόσο σημαντική". Κι όμως. Δεν είναι μόνο η ασθένεια που ξεφεύγει από τον έλεγχο. Είναι κι άλλα.
Είπαμε: τα πάντα στη ζωή είναι συγκριτικά.
Και, κάθε φορά, το εμπόδιο μπροστά φαίνεται βουνό. Ειδικά όταν το πλησιάσεις πολύ. Κι αν τύχει κι έχεις σκοντάψει λίγο πριν, το θέμα σοβαρεύει.

Λέω, μετά τις 26 του μηνός, θα είμαι ένας άλλος άνθρωπος, κι ας μην είναι τα γενέθλιά μου. Όμως αυτό είναι ένα ψέμα, γιατί θα είναι μονάχα ένα εμπόδιο λιγότερο και μια ζωή υπόλοιπη μπροστά. Κι εκεί που ελπίζεις να έχεις στηρίγματα να σου δίνουν ελπίδα, εκεί τα χάνεις μέσα από τα χέρια σου, όπως ξεφεύγει η άμμος ή ο χρόνος.
Και καταλήγεις: εμπιστοσύνη πουθενά, έχεις μόνο εσένα.
Μα, γίνεται να ζήσεις έτσι;
Χωρίς όνειρα, καλύτερα μια σφαίρα στο κεφάλι. Γιατί, είναι το μόνο που αξίζει να ανατρέχεις όταν αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που διαφοροποιεί τον άνθρωπο από τα άλλα ζώα ―έχει όνειρα πιο δυνατά κι από τα ένστικτα. Η πιο όμορφη και άσκοπη ματαιοδοξία του. Κάποιοι τη λένε Θεό, κάποιοι Ενέργεια.

Ψάχνω να βρω μια ουσία, τώρα που μου στέρησες τα όνειρα. Ψάχνω να βρω έναν περίσσιο Θεό να βοηθήσει μόνο εμένα. Γιατί, απέναντι είναι η απελπισία και μου γνέφει να περάσω το δρόμο.

2010-02-07T17:31:00.005+02:00

For one human being to love another;
that is perhaps the most difficult of all tasks...
The work for which all other work is but preparation.

-RAINER MARIA RILKE

Η ΠΝΟΗ ΜΟΥ

2009-06-25T21:06:00.004+03:00

ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣ ΚΙ ΕΝΑ ΠΙΣΩ.
ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ,
ΚΑΤΑΛΑΒΕ.

(Πάντως, όχι εγώ).

Untitled

2009-06-23T15:28:00.002+03:00

Σ' ευχαριστώ που δε νοιάστηκες
αν έχω ανάγκη ένα ζεστό μπάνιο,
αν έχω λεφτά ή αντοχές.

Σ' ευχαριστώ που δε ρώτησες
αν χτύπησα,
αν πονάω
ή αν κουράστηκα,
αν πεινάω όταν γυρίζω στο σπίτι το βράδυ
κι αν όλα πήγαν καλά.

Σ' ευχαριστώ που,
μέσα στο ενδιαφέρον των ανθρώπων τριγύρω μου,
έλαμψες διά της στεγνής σου απουσίας.

Αυτής
που κατάπιε την τελευταία σταγόνα της μιλιάς μου.

ΟΥΦ!

2009-04-23T14:28:00.004+03:00

Άντε!
Και, σε καιρό μεγάλης πείνας, θα κουνήσω το κεφάλι μου και -γκλινκ γκλινκ!- θα πέσουν οι πλατίνες.
Archive, σωθήκαμε!

Nice to be back home...

10-4-09

2009-04-08T15:37:00.003+03:00

Ελπίζω ο γιατρός μου να έχει σταθερό χέρι μεθαύριο.

Arrivederci!

ΕΓΩ ΤΟ ΛΟΤΤΟ ΜΟΥ

2008-12-01T11:03:00.003+02:00

ΤΟ ΚΕΡΔΙΣΑ ΦΕΤΟΣ :)

Public Servants. No Comments.

2008-11-26T15:59:00.003+02:00

PARADISE (not for us)

2008-10-20T13:37:00.007+03:00

Αυτή είναι η μεσαιωνική Μπρυζ. Μια επαρχιακή κωμόπολη 120.000 κατοίκων, στη Φλάνδρα, Βόρειο Βέλγιο.

Λεπτομέρεια, στη φωτο, που δε θα ζήσουμε σε αυτή τη ζωή (και σε αυτή τη χώρα):

Α σταδιάλα, που λέει κι η archive.

BRUSSELS CALLING...

2008-10-16T01:38:00.001+03:00

I 'll be back.

Summer's left

2008-10-02T13:02:00.003+03:00

…or what's left of summer.

Summer time…

2008-06-30T13:30:00.005+03:00

…and the living is easy…

Επιτελους, τριξ' τους τα δοντια

2008-06-26T13:25:00.011+03:00

Πρόταση από το Ινστιτούτο Καταναλωτών (ΙΝ.ΚΑ.):

«…ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ, ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ.
ΗΜΕΡΑ ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΧΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ.

ΤΟ ΙΝΚΑ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ,
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙ Η ΑΓΟΡΑ ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ:

ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ, ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ.

ΟΤΑΝ Η ΠΕΜΠΤΗ ΓΙΝΕΙ ΑΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ,
Η ΑΓΟΡΑ ΘΑ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗ ΑΡΓΙΑ.

ΕΛΛΗΝΕΣ, Η ΑΓΟΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΕΣΥ…»

Είσαι? Τους χρειάζεται μια σφαλιάρα.

ιδιογράφΩς

2008-05-09T14:01:00.005+03:00

Θα έγραφα κάτι δικό μου, αλλά έχω φυλαγμένο το μαγικό μου τετράδιο στο σπίτι…
Όπως και να 'χει, εκεί μέσα θα έβρισκες οπωσδήποτε και το παρακάτω.

Για το
autographcollectors.blogspot.com

(Αναμφισβήτητα, από τις ομορφότερες προσκλήσεις που έχω δεχτεί ποτέ. Μπράβο.)

2008-04-21T11:26:00.001+03:00

Πασχα (σαν Χριστουγεννα)

2008-03-27T19:22:00.008+02:00

Καθολικό Πάσχα με καθολικό κρύο. Θα μπορούσε να είναι Χριστούγεννα, όμως δεν είναι (ευτυχώς, δηλαδή, γιατί φαντάσου πόσο θα είχαν τα εισιτήρια). Κολωνία, Β. Γερμανία. Το πρωί της αναχώρισης, με τον προφανή φόβο (και κρυφή ελπίδα) μήπως το αεροπλάνο δεν πετάξει.

Τελικά, πέταξε. Και ήρθαμε πίσω. Και θυμήθηκα πως, ό,τι και να γίνεται εδώ κάτω, ψηλά ο ουρανός έχει πάντα κέφια…

Θελεις;

2008-02-25T13:16:00.006+02:00

Πώς θα 'θελα να κάναμε κοπάνα από τη δουλειά κι από το χρόνο,

Να ξυπνούσαμε χαλαρά το πρωί, μέσα σε αγκαλιές και χάδια κάτω από τα σκεπάσματα, να κάναμε κουλούρα τα κορμιά μας για να ξανακυλήσουμε γλυκά στα γόνατα του ύπνου,

Να φιλιόμασταν και να ντυνόμασταν για να πιούμε τον πρώτο και το δεύτερο καφέ της ημέρας παρέα με φίλους που δε μας περιμένουν,

Να βλέπαμε τον κόσμο να τρέχει γοργά κι εμείς να αφηνόμαστε στη μουσική, στον ήλιο, στη μέρα,

Να κοιταζόμαστε και να αγγιζόμαστε και να ονειρευόμαστε με τα μάτια ανοιχτά,

Και να κάναμε βόλτες στην αγορά και σχέδια για το καλοκαίρι,

Να τρώγαμε σαλάτα για μεσημεριανό, να πίναμε κρασάκι για επιδόρπιο,

Καβάλα στο μηχανάκι και κόντρα στον ανοιξιάτικο καιρό, να τρέχαμε στην παραλιακή προς τα ανατολικά της πολής,

Για να αγκαλιαστούμε πάλι το απόγευμα και ως το βράδυ,

Κι έπειτα, την άλλη μέρα, πάλι κοπάνα να θέλαμε να κάνουμε.

Θέλεις;

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΜΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ (ΧΩΡΙΣ ΑΡΙΘΜΟ)

2008-02-22T20:24:00.006+02:00

Ήταν μια μέρα, πολύ μελαγχολικός ο ουρανός. Η Ύπαρξη σηκώθηκε κλαίγοντας από το κρεβάτι. Μα, ώσπου να έρθει το βράδυ, είχε ήδη γελάσει δυνατά κι απλόχερα.

Κι ήταν μια μέρα άλλη που ο ήλιος χόρευε ερωτευμένος κι η Ύπαρξη ξύπνησε σε λίμνη ευτυχίας. Μα, πριν προλάβει να αποτυπώσει το μεγαλείο της στους τοίχους της Ιστορίας, βύθισε το μαχαίρι στην κοιλιά και έφυγε νεκρή και τραγουδώντας.

(Το είχα γράψει πριν πολλά χρόνια, αλλά, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, αυτόν τον καιρό μού φάνηκε ξανά οικείο…)

Κι οταν

2008-02-14T10:48:00.004+02:00

βλέπω τον κόσμο με άλλα μάτια,
επειδή μ' αγαπάς περισσότερο
απ' όσο οι περισσότεροι αγαπιούνται.

Συγχώρεσέ με αν κυνηγώ με πάθος τον παράδεισο
και ξεχνώ επιπόλαια πως είμαστε κι οι δυο θνητοί…

Οταν

2008-02-12T18:49:00.001+02:00

Όταν σε άφηνα πάντα να διαλέγεις πλευρά στο κρεβάτι,
ακόμα κι αν στην πλευρά μου έμπαζε η μπαλκονόπορτα,

Όταν ξάπλωνες τις νύχτες στον καναπέ με την κουβέρτα
και για μένα έμενε χώρος για να καθίσω μοναχά,

Όταν ρωτούσα εσένα, πριν ρωτήσω εμένα, τι θέλεις
κι όταν ήμουν έτοιμη να σου πω ναι πριν καν ακούσω αυτό που θέλεις,

Όταν περίμενα να μου πεις πως μ' αγαπάς και,
αντ' αυτού, στο έλεγα εγώ,

Κι όταν εσύ μου ζητούσες χάδια
κι εγώ διψούσα για επικοινωνία,

Όταν δεν είχες τα ίδια όνειρα με μένα,
αλλά με άφηνες να τα ονειρεύομαι σε πλάνη,

Κι όταν φωτίστηκε η πλάνη,
κι ήταν για το καλό μου, είπες,

Όταν με πετούσες έξω από το εμείς,
για να ξαναγίνεις το εγώ σου,

Όταν χρειαζόμουν να μου δώσεις
κι εσύ το έβλεπες ως απαίτηση,

Όταν, για μένα, η συγνώμη είναι ορισμός αγάπης
και, για σένα, δείγμα υποχώρισης,

Όταν μου είπες πως χρειάζεσαι κατανόηση,
μα δεν κατανόησες ποτέ πόσο σε σκεφτόμουν,

Κι όταν τα προβλήματά μας εγώ τα βλέπω ως σκατά
κι εσύ ως μαλακίες,

Όταν η απουσία σου θα γίνει γροθιά στο στομάχι μου
κι όταν το μυαλό μου θα έχει κολλήσει σ' ένα κενό,
αυτά θα σκέφτομαι για να κρατηθώ άλλη μια μέρα.
Κι εσύ, ας είσαι έξω, πίνοντας μπύρες,
να ζεις σ' εκείνη τη σφαίρα όπου δε συμβαίνει τίποτα.

U-TURN

2008-02-12T10:21:00.001+02:00

Στέρεψες, είπες. Σε άδειασε το περιβάλλον σου, τόσο χρόνια. Έπειτα, στράγγιξες εσύ εμένα, γιατί εγώ ήμουν εκεί. Κι η αγάπη ξεράθηκε στη ρίζα.
Τουλάχιστον, επιτέλους το παραδέχεσαι.

Αναστροφή, καταμεσίς του δρόμου.

stuck on a detail

2008-02-07T10:46:00.001+02:00

Νιώθω σα να προδώθηκα. Είμαι σίγουρη πως θα το έβρισκες μελοδραματικό. Και είμαι σίγουρη πως, γι' ακόμη μια φορά, θα ύψωνες ένα αδιαπέραστο μαντήλι μπροστά στην ανάγκη σου να μην είναι έτσι.

Όμως, νιώθω σα να προδώθηκα. Και το πιο πικρό είναι πως δεν έκανες τίποτα για να με προδώσεις. Παρά μόνο, να μη ζητήσεις συγνώμη.

Πώς μπορώ να αντιμετωπίσω έναν τοίχο που δηλώνει ψυχρά "δεν έκανα τίποτα άξιο απολογίας"; Αν ήθελα απολογία, τα πράγματα θα ήταν σοβαρά και, για να σου πω την αλήθεια, θα είχαν φτάσει σε ένα σημείο απ' όπου εγώ δεν μπορώ να γυρίσω ή το οποίο δεν μπορώ να ξεχάσω. Όμως, απήχες πολύ από 'κει - μια γαμημένη συγνώμη για μια ανούσια μαλακία και θα ήμουν εντάξει.

It is always about you.

Κάποτε, η αρρώστια της μάνας σου. Κάποτε, ο χρόνος που δε σου φτάνει. Κάποτε, δυστυχώς, ο θάνατός της. Κι έπειτα, ο χρόνος σου που δεν έφτασε ποτέ για μένα.
It was always about you. Κι όταν μπορούσες κι όταν δεν μπορούσες. Είμαι επιρρεπής στην κατάθλιψη. Κι εσύ μεταμορφώνεσαι σε χάπι express. Σα να μη ζω παρά για το χρόνο σου.

Νιώθω το μυαλό μου παγωμένο από φόβο και την καρδιά μου γεμάτη οργή. Αδυνατώ να χειριστώ το εγώ σου, επισκιάζει το δικό μου εγώ και, αυτές τις μέρες, με μια ασήμαντη αφορμή, ούρλιαξε μέσα μου. Μη με παίρνεις ως δεδομένο, θα παλέψω για μένα. Περίμενα από σένα μια εύκολη συγνώμη για μια ελάχιστη βλακεία και πίστεψα πως δε θα ήσουν περισσότερο βλάκας για να μη μου τη δώσεις. Σε τέσταρα στα ασήμαντα κι απέτυχες, όπως απέτυχες κάθε άλλη φορά στα σημαντικά. Ποτέ δε μου 'χεις πει συγνώμη. Το συμπέρασμα με χτυπά σαν παγωμένο χαστούκι, η αγάπη σου για μένα είναι μικρότερη από το μέγεθος του εγωισμού σου, ακόμη κι όταν δεν κινδυνεύεις να χάσεις - κι αυτό με κάνει ακόμα χειρότερα.

Δε θα τολμήσω να αναλογιστώ πόσο μου λείπεις. Κι αν μου ξεφύγει και το κάνω, θα πω στον εαυτό μου αυτό που λέω τα τελευταία 300 απελπισμένα μέτρα στην πισίνα: "άδειασε το μυαλό σου, ώσπου να το καταλάβεις, θα 'χεις κιόλας τελειώσει".

Μια γαμημένη συγνώμη που δεν είπες, μια γαμημένη σου ικανότητα να μου παίρνεις τη δύναμη. Πώς γίνεται να είσαι εσύ που με χρειάζεσαι και να νιώθω εγώ μόνη;

ΗΤΑΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ...

2007-08-27T18:30:00.001+03:00

Όλοι μαζί τα καταφέραμε.

Κι εγώ, που ονειρεύομαι σπίτι στο βουνό, ενώ δεν έχω φυτέψει ποτέ ούτε ένα δέντρο σε αυτή τη γη.
Κι ο Χαλκιδικιώτης, που πετά μπροστά μου το αναμμένο αποτσίγαρο, οδηγώντας στο δάσος, λες και το οξυγόνο μου τού ανήκει, σαν τα ξερόχορτα της αυλής του.
Κι ο κώλος μας που έχει φαρδύνει από το να μη σκεφτόμαστε, ούτε μια στιγμή, την ευθύνη της γαμημένης μας ύπαρξης.
Κι αυτή η ακλόνητη πεποίθηση πως το φταίξιμο είναι παντού, αλλά, αλλού.
Μια κινεζική παροιμία λέει πως ένα ταξίδι 5.000 μιλίων ξεκινάει με ένα βήμα.
Αντίστοιχα, μια κοινωνία 5.000.000 ασυνείδητων ξεκινά με μόλις έναν.

Ο κόσμος είναι ο καθρέφτης μας.
Και, αυτές τις μέρες, ειλικρινά, νομίζω πως ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος...

KOUFONISSI 2007

2007-07-30T17:53:00.001+03:00

Είναι δυνατό να μη δείξω τέτοιες φωτογραφίες??
Είμαι τυχερή που, φέτος, αυτό το θέαμα το είδα live (ξανά)…

Καλές διακοπές σε όλους, εγώ πλέον επέστρεψα.

CONFLICTING HEADS

2007-03-12T15:01:00.001+02:00

Δεν είναι ο τελευταίος που έχω ολοκληρώσει,
είναι όμως ο τελευταίος που έχει φωτογραφηθεί.
150x70 cm.

LONDON CALLING...

2007-02-20T11:31:00.001+02:00

Well, I'm back!
Πέρασα πολύ καλά, αν και αρρώστησα τη δεύτερη κιόλας μέρα (!).
Τι να πω, ακόμη άρρωστη είμαι. Λαιμά, βήχας, βουλωμένη μύτη και αυτιά… δεν ακούω τίποτα!

Ακούστε ιστορία.
Σκέφτηκαν, λέει, οι αμερικανοί, στην προσπάθειά τους να να υποβιβάσουν την κουλτούρα των Λονδρέζων, να τους ζητήσουν σε εξαγορά ένα μνημειακό "σήμα κατατεθέν". Ζήτησαν, λοιπόν, τη γέφυρα που απεικονίζεται επάνω.
Βέβαια, καθώς είναι η πιο γνωστή εικόνα Λονδρέζικης γέφυρας, θεώρησαν αυτομάτως πως αυτή η γέφυρα είναι η Γέφυρα του Λονδίνου και, ως μοναδικοί υπερόπτες, δεν μπήκαν καν στον κόπο να το επιβεβαιώσουν.
Όσοι έχετε επισκεφθεί το Λονδίνο, ξέρετε πως άλλο London Bridge και άλλο Tower Bridge. Η London Bridge είναι μια απλή μεγάλη σιδερένια γέφυρα χωρίς καμία απολύτως ιστορική αξία…
Οι άγγλοι, έχοντας ψιλιαστεί την πατάτα των αμερικανών, δε δίστασαν να κόψουν τη Γέφυρα και να τους τη στείλουν σε κομμάτια, όπως τους είχε ζητηθεί, καρπώνοντας το εξωφρενικό ποσό της ανταλλαγής και διατηρώντας ανέπαφη την πολύτιμη Tower Bridge…

Δε γνωρίζω κατά πόσο η ιστορία είναι βάσιμη και αληθινή, αλλά σίγουρα με εντυπωσίασε.

ΚΑΛΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑ!

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ

2007-01-31T17:45:00.001+02:00

Ξεκινά από τον ήλιο, από το πρώτο πρωϊνό φως.
Περνά στον αέρα. Δυναμώνει με το φύσημα, στροβυλίζεται.
Η εφημερίδα είναι το νέο.
Κάποια διαφήμιση είναι το ερέθισμα, η εικόνα ενός αυγού και μιας νέας ιδέας.
Ίσως και μιας σκέψης.

Κι έπειτα, απαλά, διαλύεται.
Για να σκορπίσει ατάκτως προς τη θάλασσα.
Κάπου προς το σημείο που θα φέρει την επόμενη γέννηση.

NEW (PAINTING/YEAR/MOOD/DREAMS)

2006-12-29T15:31:00.001+02:00

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ…

(Υ.Γ. Σαν σήμερα, πριν δύο χρόνια, έχασα τον μπαμπά μου).

THE BEST RED WINE, EVER!!!

2006-12-04T15:01:00.003+02:00

Και, μια και το θυμήθηκα, πηγαίνοντας στο Φεστιβάλ Κρασιού το Σαββατοκύριακο...

Κτήμα Άλφα, Eρυθρόs, 2003

Τοπικός Οίνος Μακεδονίας
Οίνος ήσυχος και ξηρός

Ο τόπος: Στη Δυτική Μακεδονία και πάλι και στη βορειοδυτική άκρη της, συναντάμε την περιοχή του Αμύνταιου, στα 650 μ. υψόμετρο, και τον ενιαίο αμπελώνα του κτήματος, 325 στρεμμάτων. Εδώ, στην καρδιά της ζώνης, στη "Διαδρομή του Δρόμου των Λιμνών" της Ένωσης Οινοπαραγωγών Βορείου Ελλάδας, στην οποία ανήκει το οινοποιείο, καλλιεργούνται λευκές αλλά και ερυθρές ποικιλίες, λιγότερο συνηθισμένες, όπως η Τannat, από όπου και το ομώνυμο, ενδιαφέρον κρασί. Το βραβευμένο Κτήμα Άλφα, παράγεται με τη συμβολή των Syrah 60% Merlot 20% και Ξινόμαυρο.

Οι άνθρωποι: Δημιουργοί αυτής της νέας οινοπαραγωγικής μονάδας ο γνωστός οινολόγος Άγγελος Ιατρίδης, με ολοκληρωμένες σπουδές στη Γαλλία, σύμβουλος πολλών οινοποιείων, και ο αμπελουργός Μάκης Μαυρίδης. Παράγουν επίσης και το Κτήμα Άλφα λευκό, από την ποικιλία Sauvignon Blanc.

Το κρασί: Χρώμα βαθύ πορφυρό. Στη μύτη πυκνό άρωμα, κερασιού και βανίλιας. Γεύση πυκνή, παχιά, νεανική, πολύ καλή ισορροπία, ζουμερό και φρουτώδες. Καλοδομημένο, με πλούσιες, καλοδουλεμένες ταννίνες και επίγευση μεγάλης διάρκειας.

Η αρμονία: Συνδυάστε το με κόκκινο κρέας αλλά και κυνήγι πουλερικών. Σερβίρεται στους 18°C.

Τιμή: 20ευρώ περίπου.

2006-11-28T19:30:00.001+02:00

GREEN MY APPLE

2006-11-23T14:46:00.001+02:00

Στείλε e-mail διαμαρτυρίας στον Steve Jobs, CEO της Apple Computers. Κάνε κάτι!

Τα υλικά κατασκευής των μηχανημάτων της Apple περιέχουν επικίνδυνες τοξικές ουσίες. Οι ουσίες αυτές δεν επιτρέπουν την ανακύκλωση (τα τοξικά, όταν ανακυκλώνονται, γίνονται τοξικότερα), με αποτέλεσμα να καταλήγουν πεταμένα σε e-waste χωματερές και, έπειτα, στα ακροδάχτυλα ανυποψίαστων παιδιών στην Ασία.
Samsung, Sony, Sony Ericsson, Nokia, LG, Dell, HP... όλες έχουν ήδη μπει σε πρόγραμμα σταδιακής συμμόρφωσης. Η Apple παραμένει η μόνη κολοσσιαία εταιρία ηλεκτρονικών που χρησιμοποιεί ακόμη BFR και PVC (απαγορευμένες πλέον ουσίες υψηλής τοξικότητας) στα προϊόντα της, αδιαφορώντας πλήρως για το θέμα και τις συνέπειές του στον άνθρωπο και το περιβάλλον.

Οι λεπτομέρειες που δίνονται μέσω του site της Greenpeace International είναι εντυπωσιακές...
Μπες: We want a greener Apple!

2006-11-10T18:31:00.001+02:00

Τι αφελής,
ο κόσμος
δε γνωρίζει,
την ομορφιά του
την οφείλει
στη δική σου
παρουσία,
το φως του
στο δικό σου
χαμόγελο
και τη χαρά του
στα μάτια
τα δικά σου.

«Αργοπεθαίνει...»

2006-11-03T17:55:00.001+02:00

Ένα αριστούργημα από τον Pablo Neruda.

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο “ι”, αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του, να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

Αποφεύγουμε το θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι, για να είσαι ζωντανός, χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.

The fight that withdrew my understanding

2006-10-20T11:05:00.001+03:00

Χθες το βράδυ, προσπαθούσα μάταια μια εσωτερική επικοινωνία. Το χάσμα ανάμεσα σε μένα και τον εαυτό μου ήταν θηριώδες.
Ζωγράφισα κι έναν πίνακα, χθες.
Σήμερα τον είδα και, θαρρώ, τρόμαξα. Ένας πανικός στον κανβά. Ένα χάος.
Μάλωσα με το μισό μου πορτοκάλι, το θέμα είναι καθαρά συναισθηματικό, συλλογίστηκα.
Και, έπειτα, ζορίστηκα να καταλάβω την αιτία και το πόρισμα του προηγηθέντος καβγά. Κατέληξα πως μάλλον αποτυπώθηκε στον πίνακα. Σ' ένα πεντακάθαρο πανδαιμόνιο λεκέδων.
Ίσως, κάποια στιγμή, να τον δημοσιεύσω εδώ.
Το βέβαιο είναι πως μόλις βαφτίστηκε: "The fight that withdrew my understanding".

SMALL IDEAS FOR BIG THINGS

2006-10-18T19:23:00.001+03:00

Χθες, είδα (επιτέλους) την ταινία Pollock. Μου φαίνεται θα αρχίσω κι εγώ τα τεράστια τελάρα…

PHILΑΚΟ ΜΟΥ, ΓΙΑ ΣΕΝΑ

2006-10-17T16:42:00.001+03:00

Τη Μούμια που αγάπησες τόσο πολύ, δεν μπορώ να σου την στείλω, μπορώ μονάχα να σου την αφιερώσω από μακριά!
Μας λείπεις πολύ κι ελπίζω να σε δούμε πολύ-πολύ σύντομα…

ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ, ΦΕΥΓΩ!

2006-10-12T18:11:00.001+03:00

...Λονδινάκι, έστω για μια βδομαδούλα...
Η έπαρση της στιγμής, υποθέτω, ξύπνησα και ήθελα να κλείσω εισιτήριο για κάπου...
Ένα δώρο σε μένα και τη φίλη μου (που έχει γενέθλια σήμερα).
Να επισκεφθούμε φίλους που έκαναν την έξυπνη κίνηση και εγκατέλειψαν τη χώρα!
Βέβαια, δεν υπήρχε περίπτωση να βρω καλή τιμή για φέτος, πλησιάζουν και γιορτές, ξεφεύγουν όλα.
Και, να-σου! Εβδομάδα πριν την Καθαρή Δευτέρα του 2007, τσουπ! 110 ευρώ πήγαινε-έλα, αεροπλανάκι, με EasyJet! Super! Και το έκλεισα. Τι είναι ο Φλεβάρης? Μια ανάσα.
Παραγγελίες κανείς??

ΡΗΧΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΓΙΑ ΒΑΘΕΙΑ ΘΕΜΑΤΑ...

2006-10-10T19:41:00.001+03:00

Δεν ξέρω τι μαρτυρούν οι δημιουργίες για τις ψυχοσυνθέσεις, πάντως η δική μου φαίνεται να είναι ελαφρώς ...θολωμένη!
Προσωπικά, γουστάρω να χώνομαι πίσω από την ειδικότητα της σχεδιάστριας και να τρελαίνομαι πάντα και πιστά για κάθε τύπο εικαστικού lettering, άσχετα αν ο ομοιοπαθητικός μου θα το ερμήνευε μάλλον σαν ένα δαιδαλώδες συναισθηματικό βίωμα.
Είτε στον υπολογιστή κι έπειτα σε plotter, είτε στο χέρι σε τρομακτικά ολόλευκο κανβά (tabula rasa;), η κυριότητα των πράξεων δεν ανήκει σε τίποτα απτό και γήινο· ίσως μονάχα στα ίδια τα υλικά.
Ας είμαστε σίγουροι: έτσι η δημιουργία μπορεί και μας λυτρώνει.

BACARDI MOJITO ROCKS!!!

2006-10-09T17:08:00.001+03:00

Ποιος είδε τη νέα τηλεοπτική διαφήμιση του Bacardi Mojito και δεν έπαθε πλάκα?
Κι έπειτα, πέφτει με λαχτάρα η απορία: ποιο είναι το κομμάτι, ωεω???
Ε, λοιπόν, μετά από λίγο ψάξιμο στο δίκτυο, ιδού! Κατεβάστε το: http://www.bacardimojito.com/home/loop.mp3
Μπορεί να μην είναι ακριβώς το remix που ακούγεται στο spot, ωστόσο, είναι ένα ωραιότατο αξιοπρεπές υποκατάστατο... Καλή (τσιτάτη) ακρόαση.
P.S. Δεν-έχεις-δει-το-spot??? Γρήγορα! http://www.youtube.com/watch?v=5RFxGn6C6ak&mode=related&search=

ΠΕΝΙΑ ΤΕΧΝΑΣ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ...

2006-10-06T13:08:00.001+03:00

Αυτός είναι ο πίνακας που ζωγράφισα, ως γαμήλιο δώρο, για τον αδερφό και τη νύφη μου. Παντρεύτηκαν τον Ιούλιο. Είναι δουλεμένος με ακρυλικά και, επιπλέον, ανάγλυφες πάστες, glittering κόλλες και μεταλλικά χρώματα (στη φωτογράφιση δεν μπορούν να εμφανιστούν). 120x40cm.
Άμα δεν έχεις φράγκα, έχεις ιδέες...

THE BEGINNING

2006-10-06T12:02:00.002+03:00

"...And I draw a line
to your heart today
to your heart from mine
a line to keep us safe..."

(PJ HARVEY)